Aantal Hits : 1699  |
1699 hits
- Referendum over plan Grote Markt
- 75,5% van de Franstaligen is voorstander van een referendum over de toekomst van België.
- De Colombiaanse president Álvaro Uribe wil een referendum opzetten om uit te maken of hij president blijft.
-
Zwitserse minarettenstrijd
-
Er komt in Maldegem geen referendum over het al dan niet verbreden van het Schipdonkkanaal.
- De Boliviaanse staat Tarija heeft zondag in een referendum voor meer autonomie gestemd.
- Polen verkoopt EU nieuwe dreun
- zwitserland in het oog van de orkaan
- Federale onmacht
- De Ierse burgers verwerpen het EU Verdrag van Lissabon
- Ierse kiezers verwerpen het Verdrag van Lissabon
- Burgerinitiatieven zorgen voor wat orde in Somalia
- Die domme Ieren - EU moet alweer eigen regels verkrachten
- Prijs voor de Democratie 2008 gaat naar ‘Red de Solidariteit’
Referendum over plan Grote Markt
Op de agenda van de gemeenteraad in Lier stond 24/6/2008 het plan voor
de heraanleg van de Grote Markt. Zoals verwacht werd het plan van tafel
geveegd en behaalde het stadsbestuur van Open VLD, Lier&Ko en Lier
Leeft niet de meerderheid hiervoor. Coalitiepartner CD&V/N-VA,
gesteund door de oppositie van Vlaams Belang en Lijst Dedecker, vroeg
én bekwam een volksraadpleging. Het plan wordt nu aangepast en dan
voorgelegd aan de bevolking.
... We zitten hier nu al zeven jaar over te palaveren. De burger wil dat er nu een beslissing wordt genomen.
bron: HLN van 24 juni 2008.
75,5% van de Franstaligen is voorstander van een referendum over de toekomst van België.
Dat blijkt uit een enquête bij 1.000 Franstaligen in opdracht van de
Franstalige zender RTL. 80,6% van de ondervraagden denkt dat Vlamingen
en Franstaligen in één staat kunnen samenleven. Op de vraag welke
partij de grootste verantwoordelijkheid draagt voor de communautaire
crisis liggen de scores van de Franstalige meerderheidspartijen dicht
bijeen. Bij de Vlaamse partijen is de N-VA voor 34,3% de
hoofdverantwoordelijke, CD&V krijgt 20,3% en Open Vld 4,7%.
Bron: Belang van Limburg van 15/7/2008
De Colombiaanse president Álvaro Uribe wil een referendum opzetten om uit te maken of hij president blijft.
De aankondiging komt er midden in een politiek schandaal over zijn
herkiezing in 2006.Álvaro Uribe kondigt het referendum aan nu het
Hooggerechtshof een onderzoek heeft aangekondigd naar de wettelijkheid
van zijn herkiezing in 2006. Die verkiezing werd pas mogelijk nadat het
Congres de grondwet had aangepast. Gebleken is nu dat een politica zich
destijds door de entourage van Uribe heeft laten omkopen om de
aanpassing goed te keuren."Ik zal het Congres bijeenroepen om een
referendum voor te bereiden waarbij de burgers de
presidentsverkiezingen van 2006 kunnen overdoen", zei Uribe donderdag
op televisie. "We mogen alleen het democratische pad volgen."
De beschuldigingen gaan terug tot 2004. In dat jaar keurde het Congres
de hervorming van de grondwet goed. Tot dan toe mocht een Colombiaanse
president maximaal één ambtstermijn uitoefenen, een mechanisme dat de
democratische afwisseling moest garanderen.
Intussen heeft Congreslid Yidis Medina toegegeven dat ze voor de
wijziging gestemd had nadat hooggeplaatse regeringsleden banen beloofd
hadden voor haar kiezers. Medina is nu tot vier jaar huisarrest
veroordeeld. Een onderzoek is ook geopend naar de aanstichters van de
corruptieaffaire.
Uit De Morgen van 28/3/2008
--- Commentaar van Bert Penninckx --> dat is de bedoeling van
plebescieten: de macht bestendigen. Daarom dat een overheid zelf geen
referendum mag kunnen uitschrijven, zij hebben immers reeds de macht. De
bevolking moet de democratie in eigen hand krijgen: Bindend Referendum
Op Volksinitiatief en de mogelijkheid om machthebbers middels recall's
af te zetten.
Zwitserse minarettenstrijd
Is een minaret een religieus symbool of een zinnebeeld van politieke
ambities? Het laatste, zeggen de Zwitserse Volkspartij en de
Democratische Unie, twee rechtse partijen in Zwitserland. Ze
verzamelden 115.000 handtekeningen en dwingen daarmee een referendum
af.
De initiatiefnemers van de volksraadpleging willen in de Zwitserse
grondwet doen vastleggen dat er in het Alpenland geen minaretten
gebouwd mogen worden. Het initiatief heeft tot grote beroering geleid
in het Alpenland. De regering, de andere partijen, de katholieke en
protestantse kerk en natuurlijk de islamitische organisaties hebben
zich gekeerd tegen de actie van de rechts-populistische SVP en EDU. Het
initiatief wordt als ongrondwettelijk, gevaarlijk en stom gekenmerkt.
Islamitische landen stellen het plan al op gelijke hoogte met de Deense
Mohammedkarikaturen of de anti-Koranfilm van Geert Wilders.
Vrouwenonderdrukking
SVP en EDU zijn echter niet onder de indruk. Volgens SVP-parlementslid
Jasmine Hutter is elke minaret het symbool van vrouwenonderdrukking.
Volgens haar collega Dominique Bättig (ook SVP) moet er vooral iets
worden gedaan tegen de "sluipende islamisering van Zwitserland". In
Zwitserland wonen 350.000 moslims op een bevolking van 7,6 miljoen
mensen. Het land heeft twee moskeeën met een minaret: de Mahmudmoskee
in Zürich (gebouwd in 1963) en de Oss Ulu-moskee in Genève (bouwjaar
1978). Problemen zijn er nooit geweest. Op basis van kantonale
wetgeving kunnen bouwwerken die niet passen in de omgeving, worden
verboden. Feitelijk wordt de bouw van een minaret in een oude stadskern
daarmee geblokkeerd. Een dergelijke constructie kan alleen aan de
stadsrand of op een bedrijventerrein.
In de Zwitserse grondwet is vrijheid van godsdienst vastgelegd.
Tegenstanders van het referendum zeggen dat het voorgestelde verbod op
de bouw van een minaret daarmee in strijd is. De twee partijen wijzen
dat af. Er bestaan immers duizenden moskeeën zonder minaret, zeggen ze.
"De godsdienstvrijheid wordt pas beperkt als we moskeeën zouden
verbieden, zoals sommige islamitische landen christelijke kerken
verbieden", aldus SVP-initiatiefnemer Ulrich Schlüer.
Rijke Arabieren
In 2006 wist de SVP al de bouw van minaretten in Wangen (bij Basel) en
Langenthal (bij Bern) te blokkeren. Allebei dus in Duitstalig
Zwitserland. Daar wonen vooral moslims, afkomstig uit de Balkan en uit
Turkije. In de Franstalige en Italiaanse delen van Zwitserland speelt
de zaak helemaal niet. De moskee in Genève wordt bezocht door (rijke)
Arabieren. In Italiaans-Zwitserland is geen moskee en bestaan er ook
geen plannen voor.
De katholieke bisschop van Basel, Kurt Koch, heeft zijn landgenoten al
gewaarschuwd. "Het probleem is niet de kracht van de islam, maar de
zwakte van het christelijke geloof. Als wij meer achter onze eigen
overtuiging stonden, konden wij andere religies veel opener tegemoet
treden." Van de Zwitsers is 77 procent offficieel katholiek of
protestant. Een datum voor het referendum is er nog niet.
Bron: Belang van Limburg van 10/7/2008.
Zwitsers referendum over bouw minaretten
Ook in het confederale Zwitserland durft het al eens te wringen. De aanleiding is een discussie over een verbod op nieuwe minaretten. 'Ik kan een referendum niet tegenhouden', zegt president Pascal Couchepin.
'Zwitserland bestaat maar door zijn unieke blend, de Zwitser heeft maar een identiteit omdat hij zich tegelijk vele keren in de minderheid én in de meerderheid bevindt. Het is een natuurlijke reflex geworden om zich over alle tegenstellingen heen te torsen: tegenstellingen van taal, van keuken, van godsdienst, van cultuur, van afkomst, van sociale klasse', doceert Pascal Couchepin.
Hij kan het weten. Couchepin is nu al voor de tweede keer roterend president van Zwitserland voor de duur van één jaar (in 2003 en 2008). 'Ik neem mezelf als voorbeeld. Politiek heb ik in mijn stad, Martigny, de meerderheid. In mijn christendemocratische kanton Wallis behoor ik tot de minderheid. Als katholiek heb ik niet zoveel geloofsgenoten in de liberale partij. Maar in Bern zit ik dan weer met de Radicalen al heel lang in de meerderheid'.
Wat is dan de kracht van Zwitserland? 'Het systeem werkt alleen omdat Zwitserland nooit een tegenstelling tussen blokken heeft gekend. Daarom houden we ook de Europese Unie af. We zoeken stapje voor stapje naar meer verweving, maar ons zelfbeeld opgeven, dat kan niet. Kijk, als de EU ooit - wat god verhoede! - implodeert of uiteenvalt, en Zwitserland zou dan al een tijdje lid zijn van de Unie, dan ben ik er zeker van dat er nooit nog een nieuw Zwitserland gevormd wordt. We zijn dus op onze hoede.'
-- Commentaar van Bert Penninckx --> dit systeem noemt men "Konkordanz"
Zie http://democratie.nu/nieuws/witte_berichten/wit_bericht_12/07/2004.html
Dat is wel nodig, want het gevaar komt uit het eigen systeem. 'Behalve onze geschiedenis en onze neutraliteit, is het met name onze Directe democratie die verhindert dat we te snel de Europese regelgeving gaan volgen. Volksraadplegingen botsen met het getrapte systeem van de Unie. Kijk naar Ierland (waar de bevolking zich in een referendum uitsprak tegen de ratificatie van het Europees Verdrag, nvdr).'
De zwakte van de Zwitserse aanpak is dat 100.000 handtekeningen volstaan om een vraag voor te leggen aan de 7,5 miljoen inwoners. Genoeg mensen hebben een voorstel getekend van de extreemrechtse Volkspartij SVP, die een verbod wil invoeren op de bouw van nieuwe minaretten. Zwitserland heeft twee erkende moskeeën, een Turkse in Zürich en een Arabische in Genève. De moslims leven vooral in kleinere stadjes, ze zijn met goed 310.000. De recentste inwijking komt uit de Balkanlanden.
De redenering van de SVP is nogal tweeslachtig. 'We hebben niets tegen de vrijheid van godsdienst en de beleving van de eigen eredienst', zegt SVP-parlementslid Ulrich Schluer. 'Maar minaretten zetten aan tot verdeeldheid, ze zijn een teken van politieke machtsaanspraak. En dat gaat in tegen de Zwitserse verdraagzaamheid.'
President Couchepin, die ook het ministerie van Binnenlandse Zaken beheert in de Bondsraad, kan niet ingaan tegen de wet. 'Vorig jaar heeft de SVP al een kiescampagne gevoerd die op z'n minst ranzig was. U herinnert zich hun affiches: Voor meer veiligheid. Maar dan wel met drie witte schapen op een Zwitserse vlag die een zwart schaap eruit schoppen. Als het gerecht geen verbod uitvaardigt, wegens racisme bijvoorbeeld, kan ik niet anders dan een referendum houden.' Een datum is nog niet bepaald.
http://www.knack.be/nieuws/europa/zwitsers-referendum-over-bouw-minaretten/site72-section25-article20967.html
Knack 06/08/2008 door Lukas De Vos
Er komt in Maldegem geen referendum over het al dan niet verbreden van het Schipdonkkanaal.
Open Vld vroeg woensdagavond op de gemeenteraad om zo'n
volksraadpleging te houden, maar daar ging de meerderheid niet op
in.Gemeenteraadslid Peter Van Hecke (Open Vld) vindt het dossier van
het Schipdonkkanaal één van de belangrijkste van de laatste jaren voor
Maldegem en net daarom wil hij dat ook de inwoners een stem krijgen in
het dossier. «Maar het dossier is geen aangelegenheid voor de
gemeente», zegt burgemeester Johan De Roo (CD&V). «Dit wordt op
Vlaams niveau gespeeld. Wij kunnen als gemeente hoogstens onze stem
laten horen. De haalbaarheidsstudie is nu klaar, maar die geeft volgens
ons niet genoeg antwoorden. Er is nog altijd te weinig concrete
informatie over de plannen. Een referendum is dan ook niet geschikt
voor dit dossier.»
Bron: Het Laatste Nieuws 4/7/2008
De Boliviaanse staat Tarija heeft zondag in een referendum voor meer autonomie gestemd.
Eerder deden drie staten dat al. Uit tellingen van twee organisaties
blijkt dat rond de tachtig procent van de kiezers voor autonomie heeft
gestemd. In Tarija bevindt zich 85 procent van de Boliviaanse
gasvoorraden. Volgens de linkse Boliviaanse president Evo Morales zijn
de referenda illegale pogingen om zijn gezag te ondermijnen. Morales
wil dat de inkomsten uit het aardgas ook de bevolking in armere delen
van het land ten goede komen. Hij beweert dat conservatieve
groeperingen niet kunnen 'accepteren dat een indiaan van het platteland
hun president is'.
Bron: De Standaard van 24/6/2008
President en notoir euroscepticus Lech Kaczynski weigert Verdrag van Lissabon te ondertekenen
Polen verkoopt EU nieuwe dreun
Na de Ieren en de Tsjechen doen nu ook de Polen moeilijk over de
ratificatie van het Verdrag van Lissabon. Uitgerekend op de eerste dag
van het Franse EU-voorzitterschap laat de Poolse president Lech
Kaczynski weten dat het 'geen zin' heeft om het verdrag te tekenen.
De uitspraken van de Poolse president zorgen voor grote ophef in eigen
land. Premier Donald Tusk vraagt Kaczynski om het verdrag alsnog te
ratificeren.
Als het al niet moeilijk genoeg wordt voor de Franse president Nicolas
Sarkozy om na het negatieve Ierse referendum de komende zes maanden
orde op zaken te stellen in de Europese Unie, krijgen de Fransen nu ook
tegenwind vanuit Polen. President Lech Kaczynski kondigde gisteren in
een interview in de Poolse krant Dziennik aan dat hij niet van plan is
om zijn handtekening te plaatsen.
Het Poolse parlement ratificeerde het verdrag in april, maar om
definitief te worden aangenomen moet het door de president worden
getekend. "Het is moeilijk te zeggen hoe dit zal aflopen. Maar het is
onzin om te zeggen dat er geen (Europese) Unie is zolang het verdrag
niet is getekend", zo zei Kaczynski in de krant.
Het standpunt van Kaczynski komt niet echt als een verrassing. Net
zoals zijn tweelingbroer Jaroslaw, de vorige Poolse premier, is de
president een tegenstander van verdere Europese integratie.
...
Met zijn verzet zit de Poolse president op dezelfde lijn als de
Tsjechische president Vaclav Klaus. Die verklaarde het nieuwe verdrag
voor dood als gevolg van het Ierse 'neen'...
Bron: De Morgen van 2/7/2008
zwitserland in het oog van de orkaanwww.xs4all.nl/~feico/artikelen/20060201zwitserland.pdf
Uit "Nieuwsblad Transport, 1 februari 2006":
"De problemen in de relatie met de Europese Unie zijn goeddeels
opgelost na twee referenda in 2005 waarbij de Zwitsers in juni onder
meer besloten om zich aan te sluiten bij Schengen en vervolgens in
september akkoord gingen met het vrije verkeer van personen in de
uitgebreide Europese Unie. Alleen de ratificatie van die twee verdragen
door de landen van de Europese Unie laat nog op zich wachten. Naar
verluidt komt dat door de traagheid van betalen van de Zwitsers, die
nog 790 miljoen euro naar Brussel zouden overmaken als steun aan de tien
nieuw toegetreden landen....
Europa, Amerika, het lijkt soms wel alsof de Zwitsers het maar voor het
kiezen hebben. Dat vinden ze zelf ook weleens. De betrekkingen met de
EU zijn, na twee mislukte referenda over toetreding, opgebouwd uit
talrijke deelovereenkomsten die in de vorm van pakketten aan het volk
zijn voorgelegd en goedgekeurd. Kritikasters in
eigen land, die de voorkeur gaven aan een volwaardig lidmaatschap van
de Unie, spraken in de afgelopen jaren van de ‘Helvetische
Sonderfallmentalität’, de Zwitserse behoefte om als bijzonder geval te
worden aangemerkt. Die strategie is geslaagd, dus zijn er maar weinig
Zwitsers die zich daarover zorgen maken.
...
"Af en toe is het misschien wat lastig, maar voor de Europese Unie als
geheel is het misschien wel goed dat er tenminste nog één land is, en
wel midden in Europa, dat zich niet bij voorbaat gewonnen geeft. Al was
het maar om te beseffen dat niet het héle continent als vanzelfsprekend
in het Europese uniform past. Een uitzondering die de regel bevestigt.
De Zwitsers kunnen het zich permitteren en zolang er geen dwingende
reden is om het anders te doen, zal het wel zo blijven gaan als het nu
gaat."
Federale onmacht
Rik Van Cauwelaert in Knack van 15 juli 2008:
"En toeval of
niet: twee dagen later werd de nieuwe voorzitter van het Verbond van
Belgische Ondernemingen (VBO), Thomas Leysen, ook topman van Umicore,
aan het woord gelaten, wederom in Le Soir , maar nu ook in Leysens
eigen krant De Standaard .
Het denkraam van beide entrepreneurs was éénduidig: 'Er moet bestuurd
worden; het land kan zich een nieuwe politieke crisis niet veroorloven.'
De voorspelbare tussenkomsten van Davignon en Leysen passen volkomen in
wat professor Wilfried Dewachter ooit omschreef als, 'amechtige
pogingen die op tragikomische wijze de belgicistische handhavingsreflex
illustreren.'
Davignon en Leysen kennen het Belgische systeem en zijn
gebruikaanwijzing. Davignon heeft aan het hoofd gestaan van de Generale
Maatschappij, de holding die Wallonië leeghaalde. Hij bewerkte mee de
Franse overname van die holding - 'Zij die België zogenaamd hebben
gered, hebben de Generale uitgeleverd aan Frankrijk,' verklaarde André
Leysen recent nog. Waarna Davignon, samen met Albert Frère, ook de
uitverkoop van Electrabel en Tractebel aan het Franse Suez regelde."
http://www.uitpers.be/artikel_view.php?id=2077
De Ierse burgers verwerpen het EU Verdrag van Lissabon
door Georges Spriet
http://www.uitpers.be/artikel_view.php?id=2068
Ierse kiezers verwerpen het Verdrag van Lissabon
door Frank Slegers
Burgerinitiatieven zorgen voor wat orde in Somalia
door Joris Willems
http://www.uitpers.be/artikel_view.php?id=2072
Die domme Ieren - EU moet alweer eigen regels verkrachten
door Freddy De Pauw
http://www.uitpers.be/artikel_view.php?id=2076
Prijs voor de democratie 2008 gaat naar ‘Red de Solidariteit’
http://www.indymedia.be/en/node/28464
Zoals elk jaar sinds 1992 wordt
in Gent op 21 juli om 19u30 op het groot podium bij St Jacobs de
Prijs voor de Democratie toegekend. De laureaten zijn dit jaar: 1.
Red de Solidariteit; 2. De 3 vakbonden en 3. VzW Kinderen zonder
Papieren. De eerste laureaat ontvangt een bronzen beeld ontworpen
door beeldhouwer/zanger Walter De Buck. Wij vatten het Juryrapport
voor u samen en geven de volledige tekst in bijlage.
Als
derde laureaat werd bekroond: "Beweging voor Kinderen zonder
Papieren" en "Jozef Hertsens",
coördinator van het VLOS, de vluchtelingenorganisatie van
Sint-Niklaas en initiatiefnemer van de aktie "geen kinderen
achter tralies". De jury veroordeelt net als de Beweging van
Kinderen zonder papieren zeer scherp de detentie van kinderen zonder
papieren. Ook initiatiefnemer Jozef Hertsens wordt bekroond. De man
is al jaren onverdroten actief om hulpvragende asielzoekers en
illegalen uit het Waasland moreel en materieel te ondersteunen.
Als
tweede laureaat 2008 werden de drie vakbonden ABVV, ACV en ACLVB
en de voorzitters Luc Cortebeeck, Rudy De Leeuw, Jan Vercamst
geselecteerd. Zij zijn de enige sociale beweging in dit land die ons
sociaal model kunnen en proberen redden, een dam tegen
individualisme, separatisme en racisme opwerpen. Zij zijn
onontbeerlijk als verdedigers van de koopkracht in crisistijden. Zij
zijn de enige sociale beweging die Europees en mondiaal de
reactionaire en "sterke" krachten van het neoliberalisme
voorlopig kan weerstaan.
Maar de Prijs voor de Democratie
2008 gaat uiteindelijk naar "Red de Solidariteit" en
de initiatiefnemers Hendrik Vermeersch en Guy
Tordeur.
In september 2007 namen Hendrik Vermeersch
(BBTK Secretairs BHV) en Guy Tordeur (Verbondssecretaris ACV BHV) het
initiatief tot de petitie "Red de Solidariteit." Zeer snel
kregen zij de steun van een reeks vooraanstaande syndicalisten,
academici, kunstenaars en sportlui.
Deze petitie heeft
aanzienlijk bijgedragen tot de bewustwording van het belang van de
interpersoonlijke solidariteit in ons sociaal model en de
ondergraving van dit model die zou resulteren uit het overhevelen van
bevoegdheden inzake sociale zekerheid, arbeidsbeleid en fiscaliteit
naar de gewesten of gemeenschappen.
De eerste 100.000
handtekeningen werden op 12 december j.l. onder grote media
belangstelling afgegeven aan toenmalig formateur Guy Verhofstadt, die
toen toezegde er maximaal rekening mee te houden.
Nadat het
thema "Solidariteit" , naast koopkracht en rechtvaardige
fiscaliteit als ordewoorden van de grote vakbondsbetoging van 15
december 2007 sterk in de verf gezet was, verklaarden (bijna) alle
Vlaamse grote politieke tenoren dat, bij welke staatshervorming dan
ook, de interpersoonlijke solidariteit moest gevrijwaard worden.
Deze platonische uitspraken worden echter tegengesproken door
de praktische voorstellen die zij formuleren inzake staatshervorming.
De door de werkgevers en door de meeste Vlaamse politici bepleitte
splitsing van de gezondheidszorg, vennootschapsbelasting en
tewerkstellingsbeleid zijn even zoveel breekijzers van ons op
interpersoonlijke solidariteit gebaseerde sociaal model.
De
jury drukt haar tevredenheid uit door in deze beraadslaging drie
belangrijke maatschappelijke agenda's in het licht te kunnen stellen.
De laureaten belichamen een duidelijk engagement voor solidariteit
met de zwaksten waarbij ook de strijd voor het behoud van sociale en
syndicale rechten naar voren komt. Ook die beschouwt de jury als
peilers van een democratisch bestel. Tenslotte wordt de strijd voor
mensenrechten en rechten van iedereen die zich op ons grondgebied
bevindt, met of zonder papieren, gesteund hetgeen fundamenteel is
voor een rechtsstaat die zichzelf respecteert.
In bijlage vind
u het volledige Juryrapport.
Hieronder een foto van de
persconferentie waar het Juryverslag bekend gemaakt werd.
Links
Juryrapport
"Prijs voor de Democratie 2008"
Reacties
Het probleem dat zich hier stelt, stelt zich dan ook in het feit dat het debat 'gefnuikt' wordt.
'Red de solidariteit'? Is absoluut niet 'nationalistisch' terwijl het
streven naar meer autonomie van groepen als de 'gravensteengroep' dat
wel is. Dat is het hele verhaal in een vertekent daglicht plaatsen. De
Gravensteengroep is geheel niet nationalistisch getint, het streeft
niet naar een staat an sich, Red de solidariteit, verheerlijkt het
voortbestaan van Belgie. Wat dus meer 'nationalistischer' is. Men moet
een kat een kat noemen, niet van een kat een wolf maken.
Er bestaat ook een belgisch - nationalisme. Tegenwoordig lijkt het alsof de term nationalisme enkel telt voor Vlaanderen.
Men zou is terug moeten keren naar de eigenlijke betekenis van het
woord 'nationalisme'. Als men dat doet dan komt men ook nog tot de
conclusie dat er meerdere vormen bestaan. Namelijk 'volksnationalisme'
en 'staatsnationalisme'. Bij 'volksnationalisme' gaat de soevereiniteit
uit van het volk (de natie), bij 'staatsnationalisme' gaat alle
soevereiniteit uit van de staat.
In Belgische context bevinden we ons overduidelijkt in een
'staatsnationalistisch discours'. De staat legt bijvoorbeeld de
identiteit op aan zijn burgers.
Het Vlaams - nationalisme is ontstaan uit de gedachte van het
ontvoogden van een volksgemeenschap die gekneld zat binnen een
omknelling die het beleven van een eigen identiteit (die in
tegenstelling staat met de opgelegde staatse identiteit). Het gaat hier
dus op overduidelijk volksnationalisme.
Het verschil tussen 'volksnationalisme' en 'staatsnationalisme'
wordt hier in Belgie nauwelijks gemaakt. Er is een verschil tussen
streven van een volksgemeenschap naar een eigen staat, om dan eindelijk
de eigen identiteit ten volle te kunnen beleven en zich ook zo kunnen
kenbaar maken aan de buitenwereld (zoals ieder ander land doet..), en
het opleggen van een identiteit door een overkoepelende staat.
Het gaat hier om tegengestelde bewegingen, die maar al te vaak met elkaar verwart worden.
Dus in dit debat zou men wat meer 'good will' aan de dag moeten
leggen om tot een correctere discussie te komen en zo hopelijk tot
oplossingen te komen.
Prijzen voor de democratie voor de drie nationane vakbonden ? Laat mij lachen.
Enkele leden van Democratie.Nu: "Ik heb het gevoel dat het eerder over een prijs "voor politiek correct denken" dan over een echte "prijs voor democratie" gaat.
|