Bondige kritiek op het Waalse uitvoeringsdecreet

Afdrukken

Hoe vervormt men een burgerwapen tot een beleidsintrument?
Een greep uit de trukendoos van de Waalse particratie.

Een volksraadpleging staat of valt met burgervriendelijke en werkbare uitvoeringsmodaliteiten. Het Waalse voorstel blijkt echter een verzameling onredelijke uitvoeringsmodaliteiten, duidelijk bedoeld om de directe democratie te verzwakken en de gewestelijke volksraadpleging op volksinitiatief maximaal te ontmoedigen. Zo:

° wordt een veel te hoge HANDTEKENINGENDREMPEL geformuleerd, namelijk 60.000 handtekeningen (het oorspronkelijke voorstel stelde de drempel zelfs vast op 100.000!).

Democratie.Nu’s: visie: 30.000 is meer dan voldoende voor een niet-bindende volksraadpleging met een a priori uitsluiting van onderwerpen.

° wordt een OPKOMSTDREMPEL ingevoerd: minstens 10 % van de kiesgerechtigden moet opdagen, zoniet wordt de gewestelijke volksraadpleging ongeldig verklaard.

Democratie.Nu's visie: deelnamequora zijn onlogisch. Het handtekeningenquorum toont al aan dat het onderwerp maatschappelijk voldoende relevant is om tot een referendum te komen.Vrijwel iedereen kan aan de stemming deelnemen, maar wie niet stemt, wordt geacht een mandaat te geven aan de stemmers, waarbij de meerderheid van de stemmers beslist. Dit is ook de standaardregel bij representatieve verkiezingen: in de ons omringende landen - waar vrijwel nergens opkomstplicht bestaat - zijn geen voorbeelden te vinden van deelnamedrempels voor de verkiezingen van parlement, gemeenteraad, of president.Er bestaat dan ook geen enkele reden om voor volksraadplegingen of referenda plots wél deelnamequora in te voeren.

° hebben burgers geen controle over de VRAAGSTELLING: onder het mom van ‘het vermijden van dubbelzinnigheid’ wordt een groep experten (taalkundigen, sociologen, …) aangeduid, die desgewenst de vragen zullen ‘herformuleren’.

Democratie.Nu's visie: de geschiedenis leert ons waar dit toe kan leiden. Zo werd de volksraadpleging over ‘gratis openbaar vervoer’ in Gent door de gemeenteraad geherformuleerd tot de nietszeggende vraag: ‘Wenst u een beter openbaar vervoer?’. Deze vraag kon ‘onvoldoende’ mensen mobiliseren - er was toen een opkomstdrempel van maar liefst 40 % - waardoor de stemmen niet eens werden geteld.

° worden heel wat onderwerpen op voorhand uitgesloten: fiscale onderwerpen kunnen bijvoorbeeld nooit het voorwerp uitmaken van een gewestelijke volksraadpleging, noch aangelegenheden die ingaan tegeni de SUPRANATIONALE VERPLICHTINGEN van België.

Democratie.Nu's visie: De burger heeft bijgevolg geen verweer tegen de huidige wildgroei aan ondemocratische handelsverdragen op-maat-van-de-multinationals (zoals TTIP, CETA, TISA).

Andere politieke keuzes van de Waalse bestuursmeerderheid:

Er moet steeds zes maand tussen twee volksraadplegingen worden ingepast en er kunnen slechts twee thema’s per volksraadpleging worden aangeboord, met maximum twee vragen over elk thema.

Democratie.Nu’s visie: deze - geheel willekeurige! - politieke beslissingen verraden een diepgeworteld paternalisme: een politiek bevoogdende klasse meent het beter te weten dan de volkswil. Dat impliceert een flagrante schending van de volkssoevereiniteit: in een echte democratie kan er immers geen instantie bestaan boven het volk.

We stellen vast dat de Waalse volksraadpleging op gewestelijk niveau geen waardig burgerinstrument kan en zal zijn, maar veeleer een beleidsinstrument van de particratie: het Waalse parlement kan ten alle tijde zélf dit instrument inzetten op basis van een enkelvoudige meerderheid van de volksvertegenwoordigers. Hier kom je dus geen strenge voorwaarden tegen, zoals aan het burgerinitiatief worden opgelegd.

 

 

David Joëts