Ondertussen in Somaliland

Afdrukken
Atlassen, en zeker de staatkundige kaarten, geven niet altijd de werkelijkheid weer. Zelfs in Europa liggen een aantal de facto onafhankelijke gebieden (zoals Transnistrië, Gagauzië of Abchazië) die niet op de landkaart zijn weergegeven. En in Afrika is het helemaal erg. Sommige staten, netjes ingekleurd op de kaart, bestaan al lang niet meer: Congo of Somalië bijvoorbeeld. En er zijn staten, die redelijk functioneren maar niet zijn afgebeeld: Somaliland bijvoorbeeld.

 




Somaliland, niet Somalië. Somaliland stond tot 1960 bekend als Brits Somaliland. Het fusioneerde in dat jaar met het eveneens onafhankelijk geworden Italiaans Somaliland, wat echter gebeurde tegen de zin van de meerderheid van de bevolking. Toen in 1988 een alomvattende burgeroorlog uitbrak in Somalië, werd het huidige Somaliland grondig verwoest. Er vielen 20.000 doden. In januari 1991 viel de regering van dictator Barre. In Somaliland verkozen een groep traditionele leiders Mohammed Ibrahim Egal tot eerste minister in 1993. Vanaf dat moment functioneert Somaliland de facto als een onafhankelijk land. De rest van Somalië is nog steeds verdeeld, met Puntland (op de hoorn van Afrika) als naaste buur van Somaliland. In 2000 kwamen een aantal politieke fracties bijeen in Djibouti (hoofdstad van het buurlandje Djibouti), wat leidde tot de vorming van het ‘Transitional National Government’ (TNG) dat aanspraak maakt op gezag in heel voormalig Somalië. De TNG bezet de zetel van voormalig Somalië in de VN, in de Organisatie voor Afrikaanse Eenheid (OAE) en in de Arabische Liga.

Somaliland erkent de TNG niet. Op 31 mei 2001 vond een referendum plaats over de nieuwe grondwet van Somaliland, onder toezicht van het Initiative and Referendum Institute (IRI). Ongeveer twee derden van de bevolking nam deel aan het referendum, en 97% van de kiezers stemde voor de nieuwe grondwet, die onafhankelijkheid voor Somaliland impliceert. Volgens het IRI verliep dit referendum eerlijk, en was de inzet duidelijk de onafhankelijkheid van het gebied.

Sindsdien is dus de merkwaardige situatie ontstaan, dat niet enkel de OAE en de Arabische Liga, maar ook de VN, actief steun verlenen aan de heersers-aanspraken van een instantie (het TNG), tegen de direct en eerlijk uitgesproken volkswil in. De bevolking van Somaliland wil onafhankelijkheid, en is er het laatste decennium in geslaagd (mede dank zij de steun van een actieve diaspora) om een verhoudingsgewijs vredevol, en zelfs enigszins welvarend staatje te creëren. De VN blijft echter actief overheersing door buitenstaanders voorstaan. Somaliland is een duidelijk voorbeeld van de verkieselijkheid van het federale principe, waarbij kleine entiteiten recht hebben op soevereiniteit en afsnoering ten opzichte van grotere entiteiten. Het landje is ook een duidelijk voorbeeld van het feit, dat de VN geen lokale autonomie wenst, maar zoveel mogelijk gecentraliseerde overheersing nastreeft.

==>
http://www.csis.org/africa/ANotes/ANotes0211.pdf
http://www.lewrockwell.com/orig3/kwiatkowski2.html