Vrije meningsuiting op politiek correcte wijze

AfdrukkenDe paus heeft het gewaagd om het Belgisch regime te bekritiseren. Dit werd door SP.A - voorzitter Steve Stevaert niet gepikt. “Paus moet niet oordelen over onze democratie”, zegt Stevaert volgens de blokletters van De Morgen (op 24 11 03). Stevaert vindt dat de paus zijn mond moet houden: “Als wij bepaalde moderne wetten hebben over ethische kwesties dan is dat het resultaat van de democratie. Met alle respect voor de paus, maar ons land daarover aanpakken, vind ik storend, omdat je zo de scheiding tussen kerk en staat aantast. Als dat doorgedreven wordt, wordt de kerk weer staat ” (DM 24 11 03, p.3). Dat is tamelijk autoritair van Steve. Maar tenslotte moeten wij allemaal onze mond houden, want zo wil het “de democratie”. Niks geen referendum op burgerinitiatief bijvoorbeeld.

Maar zie, niet iedereen is het eens met Stevaert. Walter Pauli, adjunct-hoofdredacteur van De Morgen, spreekt Steve Stevaert tegen (DM 25 11 03, p.9). Natuurlijk verwerpt Pauli wat de paus zegt. Dat spreekt. Maar Pauli vindt, in tegenstelling tot Steve Stevaert, dat de paus wél mag zeggen wat hij gezegd heeft. Waarom?

Een overtreding op de scheiding tussen kerk en staat zou het geweest zijn indien Danneels en/of Johannes Paulus II zouden oproepen om voor CD&V (of het Vlaams Blok) te stemmen, of tegen paars. Dan krijg je namelijk rechtstreekse inmenging van een kerkelijke overheid in een politieke discussie. Dat is er in deze echter niet geweest, tenzij men de kerk het recht ontneemt op sociale of politieke uitspraken ”.

Rare theorie.
Om te beginnen: wat is eigenlijk een ‘kerkelijke overheid’?

Ik ken maar één ‘overheid’ (het woord alleen al...), en dat is de staat. In de veronderstelling dat staat en kerk gescheiden zijn, is de kerk een privé-vereniging waar je vrij lid van wordt en waar je vrij kan uitstappen. Zoals de eerste de beste biljartclub. Niks geen ‘overheid’.
Wanneer een kerk als kerk niet van rechtswege wetten mag maken, niet mag (mee)-regeren en geen recht mag spreken, dan is die kerk gescheiden van de staat. Dan is zij een vereniging als een andere, zoals bv een biljartclub.

En ik durf hopen dat in de 'democratie' van de adjuncthoofdredacteur van onze Vlaamse Pravda, het bestuur van een biljartclub vooralsnog mag oproepen om voor gelijk welke politieke partij te stemmen of niet te stemmen. Net zoals bv. een vakbond dat mag. Net zoals ieder individu en iedere vereniging dat mag.

En zoals bijgevolg ieder kerkelijk genootschap dat mag.

Zolang er maar scheiding tussen staat en biljartspel is.

Pauli vindt dat een kerkelijk genootschap wél mag pleiten tegen bv. abortus, maar niet mag oproepen om te stemmen voor een partij die effectief abortus bekampt. Want dat laatste zou indruisen tegen de scheiding tussen kerk en staat. Met andere woorden: je mag een beetje spreken, zolang je maar zwijgt. Onzin!

In een échte democratie mag iedereen zeggen wat hij wil, en oproepen waarvoor hij wil. Ook de paus. Zelfs de paus. Maar natuurlijk mag dat niet in het systeem dat Steve Stevaert ‘onze democratie’ (‘hùn democratie...’) noemt.

Van Walter Pauli mag het dus een beetje, maar ook weer niet te veel. En de paus is volgens hem dus nièt over de schreef gegaan.

Oef!