knipsels juli 2008

Afdrukken
  • Referendum over plan Grote Markt
  • 75,5% van de Franstaligen is voorstander van een referendum over de toekomst van België.
  • De Colombiaanse president Álvaro Uribe wil een referendum opzetten om uit te maken of hij president blijft.
  • Zwitserse minarettenstrijd
  • Er komt in Maldegem geen referendum over het al dan niet verbreden van het Schipdonkkanaal.
  • De Boliviaanse staat Tarija heeft zondag in een referendum voor meer autonomie gestemd.
  • Polen verkoopt EU nieuwe dreun
  • zwitserland in het oog van de orkaan
  • Federale onmacht
  • De Ierse burgers verwerpen het EU Verdrag van Lissabon
  • Ierse kiezers verwerpen het Verdrag van Lissabon
  • Burgerinitiatieven zorgen voor wat orde in Somalia
  • Die domme Ieren - EU moet alweer eigen regels verkrachten
  • Prijs voor de democratie 2008 gaat naar ‘Red de Solidariteit’

Referendum over plan Grote Markt

Op de agenda van de gemeenteraad in Lier stond 24/6/2008 het plan voor de heraanleg van de Grote Markt. Zoals verwacht werd het plan van tafel geveegd en behaalde het stadsbestuur van Open VLD, Lier&Ko en Lier Leeft niet de meerderheid hiervoor. Coalitiepartner CD&V/N-VA, gesteund door de oppositie van Vlaams Belang en Lijst Dedecker, vroeg én bekwam een volksraadpleging. Het plan wordt nu aangepast en dan voorgelegd aan de bevolking.
... We zitten hier nu al zeven jaar over te palaveren. De burger wil dat er nu een beslissing wordt genomen.
bron: HLN van 24 juni 2008.


 75,5% van de Franstaligen is voorstander van een referendum over de toekomst van België.

Dat blijkt uit een enquête bij 1.000 Franstaligen in opdracht van de Franstalige zender RTL. 80,6% van de ondervraagden denkt dat Vlamingen en Franstaligen in één staat kunnen samenleven. Op de vraag welke partij de grootste verantwoordelijkheid draagt voor de communautaire crisis liggen de scores van de Franstalige meerderheidspartijen dicht bijeen. Bij de Vlaamse partijen is de N-VA voor 34,3% de hoofdverantwoordelijke, CD&V krijgt 20,3% en Open Vld 4,7%.

Bron: Belang van Limburg van 15/7/2008


De Colombiaanse president Álvaro Uribe wil een referendum opzetten om uit te maken of hij president blijft.

De aankondiging komt er midden in een politiek schandaal over zijn herkiezing in 2006.Álvaro Uribe kondigt het referendum aan nu het Hooggerechtshof een onderzoek heeft aangekondigd naar de wettelijkheid van zijn herkiezing in 2006. Die verkiezing werd pas mogelijk nadat het Congres de grondwet had aangepast. Gebleken is nu dat een politica zich destijds door de entourage van Uribe heeft laten omkopen om de aanpassing goed te keuren."Ik zal het Congres bijeenroepen om een referendum voor te bereiden waarbij de burgers de presidentsverkiezingen van 2006 kunnen overdoen", zei Uribe donderdag op televisie. "We mogen alleen het democratische pad volgen."
De beschuldigingen gaan terug tot 2004. In dat jaar keurde het Congres de hervorming van de grondwet goed. Tot dan toe mocht een Colombiaanse president maximaal één ambtstermijn uitoefenen, een mechanisme dat de democratische afwisseling moest garanderen.
Intussen heeft Congreslid Yidis Medina toegegeven dat ze voor de wijziging gestemd had nadat hooggeplaatse regeringsleden banen beloofd hadden voor haar kiezers. Medina is nu tot vier jaar huisarrest veroordeeld. Een onderzoek is ook geopend naar de aanstichters van de corruptieaffaire.
Uit De Morgen van 28/3/2008
--- Commentaar van Bert Penninckx --> dat is de bedoeling van plebescieten: de macht bestendigen. Daarom dat een overheid zelf geen referendum mag kunnen uitschrijven, zij hebben immers reeds de macht. De bevolking moet de democratie in eigen hand krijgen: Bindend Referendum Op Volksinitiatief en de mogelijkheid om machthebbers middels recall's af te zetten. 


 Zwitserse minarettenstrijd

Is een minaret een religieus symbool of een zinnebeeld van politieke ambities? Het laatste, zeggen de Zwitserse Volkspartij en de Democratische Unie, twee rechtse partijen in Zwitserland. Ze verzamelden 115.000 handtekeningen en dwingen daarmee een referendum af.
De initiatiefnemers van de volksraadpleging willen in de Zwitserse grondwet doen vastleggen dat er in het Alpenland geen minaretten gebouwd mogen worden. Het initiatief heeft tot grote beroering geleid in het Alpenland. De regering, de andere partijen, de katholieke en protestantse kerk en natuurlijk de islamitische organisaties hebben zich gekeerd tegen de actie van de rechts-populistische SVP en EDU. Het initiatief wordt als ongrondwettelijk, gevaarlijk en stom gekenmerkt. Islamitische landen stellen het plan al op gelijke hoogte met de Deense Mohammedkarikaturen of de anti-Koranfilm van Geert Wilders.

Vrouwenonderdrukking

SVP en EDU zijn echter niet onder de indruk. Volgens SVP-parlementslid Jasmine Hutter is elke minaret het symbool van vrouwenonderdrukking. Volgens haar collega Dominique Bättig (ook SVP) moet er vooral iets worden gedaan tegen de "sluipende islamisering van Zwitserland". In Zwitserland wonen 350.000 moslims op een bevolking van 7,6 miljoen mensen. Het land heeft twee moskeeën met een minaret: de Mahmudmoskee in Zürich (gebouwd in 1963) en de Oss Ulu-moskee in Genève (bouwjaar 1978). Problemen zijn er nooit geweest. Op basis van kantonale wetgeving kunnen bouwwerken die niet passen in de omgeving, worden verboden. Feitelijk wordt de bouw van een minaret in een oude stadskern daarmee geblokkeerd. Een dergelijke constructie kan alleen aan de stadsrand of op een bedrijventerrein.

In de Zwitserse grondwet is vrijheid van godsdienst vastgelegd. Tegenstanders van het referendum zeggen dat het voorgestelde verbod op de bouw van een minaret daarmee in strijd is. De twee partijen wijzen dat af. Er bestaan immers duizenden moskeeën zonder minaret, zeggen ze. "De godsdienstvrijheid wordt pas beperkt als we moskeeën zouden verbieden, zoals sommige islamitische landen christelijke kerken verbieden", aldus SVP-initiatiefnemer Ulrich Schlüer.

Rijke Arabieren

In 2006 wist de SVP al de bouw van minaretten in Wangen (bij Basel) en Langenthal (bij Bern) te blokkeren. Allebei dus in Duitstalig Zwitserland. Daar wonen vooral moslims, afkomstig uit de Balkan en uit Turkije. In de Franstalige en Italiaanse delen van Zwitserland speelt de zaak helemaal niet. De moskee in Genève wordt bezocht door (rijke) Arabieren. In Italiaans-Zwitserland is geen moskee en bestaan er ook geen plannen voor.

De katholieke bisschop van Basel, Kurt Koch, heeft zijn landgenoten al gewaarschuwd. "Het probleem is niet de kracht van de islam, maar de zwakte van het christelijke geloof. Als wij meer achter onze eigen overtuiging stonden, konden wij andere religies veel opener tegemoet treden." Van de Zwitsers is 77 procent offficieel katholiek of protestant. Een datum voor het referendum is er nog niet.

Bron: Belang van Limburg van 10/7/2008.


Zwitsers referendum over bouw minaretten


Ook in het confederale Zwitserland durft het al eens te wringen. De aanleiding is een discussie over een verbod op nieuwe minaretten. 'Ik kan een referendum niet tegenhouden', zegt president Pascal Couchepin.

'Zwitserland bestaat maar door zijn unieke blend, de Zwitser heeft maar een identiteit omdat hij zich tegelijk vele keren in de minderheid én in de meerderheid bevindt. Het is een natuurlijke reflex geworden om zich over alle tegenstellingen heen te torsen: tegenstellingen van taal, van keuken, van godsdienst, van cultuur, van afkomst, van sociale klasse', doceert Pascal Couchepin.

Hij kan het weten. Couchepin is nu al voor de tweede keer roterend president van Zwitserland voor de duur van één jaar (in 2003 en 2008). 'Ik neem mezelf als voorbeeld. Politiek heb ik in mijn stad, Martigny, de meerderheid. In mijn christendemocratische kanton Wallis behoor ik tot de minderheid. Als katholiek heb ik niet zoveel geloofsgenoten in de liberale partij. Maar in Bern zit ik dan weer met de Radicalen al heel lang in de meerderheid'.

Wat is dan de kracht van Zwitserland? 'Het systeem werkt alleen omdat Zwitserland nooit een tegenstelling tussen blokken heeft gekend. Daarom houden we ook de Europese Unie af. We zoeken stapje voor stapje naar meer verweving, maar ons zelfbeeld opgeven, dat kan niet. Kijk, als de EU ooit - wat god verhoede! - implodeert of uiteenvalt, en Zwitserland zou dan al een tijdje lid zijn van de Unie, dan ben ik er zeker van dat er nooit nog een nieuw Zwitserland gevormd wordt. We zijn dus op onze hoede.'

-- Commentaar van Bert Penninckx --> dit systeem noemt men "Konkordanz"
Zie http://democratie.nu/nieuws/witte_berichten/wit_bericht_12/07/2004.html

Dat is wel nodig, want het gevaar komt uit het eigen systeem. 'Behalve onze geschiedenis en onze neutraliteit, is het met name onze directe democratie die verhindert dat we te snel de Europese regelgeving gaan volgen. Volksraadplegingen botsen met het getrapte systeem van de Unie. Kijk naar Ierland (waar de bevolking zich in een referendum uitsprak tegen de ratificatie van het Europees Verdrag, nvdr).'

De zwakte van de Zwitserse aanpak is dat 100.000 handtekeningen volstaan om een vraag voor te leggen aan de 7,5 miljoen inwoners. Genoeg mensen hebben een voorstel getekend van de extreemrechtse Volkspartij SVP, die een verbod wil invoeren op de bouw van nieuwe minaretten. Zwitserland heeft twee erkende moskeeën, een Turkse in Zürich en een Arabische in Genève. De moslims leven vooral in kleinere stadjes, ze zijn met goed 310.000. De recentste inwijking komt uit de Balkanlanden.

De redenering van de SVP is nogal tweeslachtig. 'We hebben niets tegen de vrijheid van godsdienst en de beleving van de eigen eredienst', zegt SVP-parlementslid Ulrich Schluer. 'Maar minaretten zetten aan tot verdeeldheid, ze zijn een teken van politieke machtsaanspraak. En dat gaat in tegen de Zwitserse verdraagzaamheid.'

President Couchepin, die ook het ministerie van Binnenlandse Zaken beheert in de Bondsraad, kan niet ingaan tegen de wet. 'Vorig jaar heeft de SVP al een kiescampagne gevoerd die op z'n minst ranzig was. U herinnert zich hun affiches: Voor meer veiligheid. Maar dan wel met drie witte schapen op een Zwitserse vlag die een zwart schaap eruit schoppen. Als het gerecht geen verbod uitvaardigt, wegens racisme bijvoorbeeld, kan ik niet anders dan een referendum houden.' Een datum is nog niet bepaald.
http://www.knack.be/nieuws/europa/zwitsers-referendum-over-bouw-minaretten/site72-section25-article20967.html
Knack 06/08/2008 door Lukas De Vos


Er komt in Maldegem geen referendum over het al dan niet verbreden van het Schipdonkkanaal.

Open Vld vroeg woensdagavond op de gemeenteraad om zo'n volksraadpleging te houden, maar daar ging de meerderheid niet op in.Gemeenteraadslid Peter Van Hecke (Open Vld) vindt het dossier van het Schipdonkkanaal één van de belangrijkste van de laatste jaren voor Maldegem en net daarom wil hij dat ook de inwoners een stem krijgen in het dossier. «Maar het dossier is geen aangelegenheid voor de gemeente», zegt burgemeester Johan De Roo (CD&V). «Dit wordt op Vlaams niveau gespeeld. Wij kunnen als gemeente hoogstens onze stem laten horen. De haalbaarheidsstudie is nu klaar, maar die geeft volgens ons niet genoeg antwoorden. Er is nog altijd te weinig concrete informatie over de plannen. Een referendum is dan ook niet geschikt voor dit dossier.»

Bron: Het Laatste Nieuws 4/7/2008


De Boliviaanse staat Tarija heeft zondag in een referendum voor meer autonomie gestemd.

Eerder deden drie staten dat al. Uit tellingen van twee organisaties blijkt dat rond de tachtig procent van de kiezers voor autonomie heeft gestemd. In Tarija bevindt zich 85 procent van de Boliviaanse gasvoorraden. Volgens de linkse Boliviaanse president Evo Morales zijn de referenda illegale pogingen om zijn gezag te ondermijnen. Morales wil dat de inkomsten uit het aardgas ook de bevolking in armere delen van het land ten goede komen. Hij beweert dat conservatieve groeperingen niet kunnen 'accepteren dat een indiaan van het platteland hun president is'.

Bron: De Standaard van 24/6/2008


 President en notoir euroscepticus Lech Kaczynski weigert Verdrag van Lissabon te ondertekenen

Polen verkoopt EU nieuwe dreun


Na de Ieren en de Tsjechen doen nu ook de Polen moeilijk over de ratificatie van het Verdrag van Lissabon. Uitgerekend op de eerste dag van het Franse EU-voorzitterschap laat de Poolse president Lech Kaczynski weten dat het 'geen zin' heeft om het verdrag te tekenen.

De uitspraken van de Poolse president zorgen voor grote ophef in eigen land. Premier Donald Tusk vraagt Kaczynski om het verdrag alsnog te ratificeren.

Als het al niet moeilijk genoeg wordt voor de Franse president Nicolas Sarkozy om na het negatieve Ierse referendum de komende zes maanden orde op zaken te stellen in de Europese Unie, krijgen de Fransen nu ook tegenwind vanuit Polen. President Lech Kaczynski kondigde gisteren in een interview in de Poolse krant Dziennik aan dat hij niet van plan is om zijn handtekening te plaatsen.

Het Poolse parlement ratificeerde het verdrag in april, maar om definitief te worden aangenomen moet het door de president worden getekend. "Het is moeilijk te zeggen hoe dit zal aflopen. Maar het is onzin om te zeggen dat er geen (Europese) Unie is zolang het verdrag niet is getekend", zo zei Kaczynski in de krant.

Het standpunt van Kaczynski komt niet echt als een verrassing. Net zoals zijn tweelingbroer Jaroslaw, de vorige Poolse premier, is de president een tegenstander van verdere Europese integratie.
...
Met zijn verzet zit de Poolse president op dezelfde lijn als de Tsjechische president Vaclav Klaus. Die verklaarde het nieuwe verdrag voor dood als gevolg van het Ierse 'neen'...
Bron: De Morgen van 2/7/2008


zwitserland in het oog van de orkaan

www.xs4all.nl/~feico/artikelen/20060201zwitserland.pdf
Uit "Nieuwsblad Transport, 1 februari 2006":
"De problemen in de relatie met de Europese Unie zijn goeddeels opgelost na twee referenda in 2005 waarbij de Zwitsers in juni onder meer besloten om zich aan te sluiten bij Schengen en vervolgens in september akkoord gingen met het vrije verkeer van personen in de uitgebreide Europese Unie. Alleen de ratificatie van die twee verdragen door de landen van de Europese Unie laat nog op zich wachten. Naar verluidt komt dat door de traagheid van betalen van de Zwitsers, die nog 790 miljoen euro naar Brussel zouden overmaken als steun aan de tien nieuw toegetreden landen....
Europa, Amerika, het lijkt soms wel alsof de Zwitsers het maar voor het kiezen hebben. Dat vinden ze zelf ook weleens. De betrekkingen met de EU zijn, na twee mislukte referenda over toetreding, opgebouwd uit talrijke deelovereenkomsten die in de vorm van pakketten aan het volk zijn voorgelegd en goedgekeurd. Kritikasters in
eigen land, die de voorkeur gaven aan een volwaardig lidmaatschap van de Unie, spraken in de afgelopen jaren van de ‘Helvetische Sonderfallmentalität’, de Zwitserse behoefte om als bijzonder geval te worden aangemerkt. Die strategie is geslaagd, dus zijn er maar weinig Zwitsers die zich daarover zorgen maken.
...
"Af en toe is het misschien wat lastig, maar voor de Europese Unie als geheel is het misschien wel goed dat er tenminste nog één land is, en wel midden in Europa, dat zich niet bij voorbaat gewonnen geeft. Al was het maar om te beseffen dat niet het héle continent als vanzelfsprekend in het Europese uniform past. Een uitzondering die de regel bevestigt. De Zwitsers kunnen het zich permitteren en zolang er geen dwingende reden is om het anders te doen, zal het wel zo blijven gaan als het nu gaat." 

 Federale onmacht

Rik Van Cauwelaert in Knack van 15 juli 2008:
"En toeval of niet: twee dagen later werd de nieuwe voorzitter van het Verbond van Belgische Ondernemingen (VBO), Thomas Leysen, ook topman van Umicore, aan het woord gelaten, wederom in Le Soir , maar nu ook in Leysens eigen krant De Standaard .

Het denkraam van beide entrepreneurs was éénduidig: 'Er moet bestuurd worden; het land kan zich een nieuwe politieke crisis niet veroorloven.'

De voorspelbare tussenkomsten van Davignon en Leysen passen volkomen in wat professor Wilfried Dewachter ooit omschreef als, 'amechtige pogingen die op tragikomische wijze de belgicistische handhavingsreflex illustreren.'

Davignon en Leysen kennen het Belgische systeem en zijn gebruikaanwijzing. Davignon heeft aan het hoofd gestaan van de Generale Maatschappij, de holding die Wallonië leeghaalde. Hij bewerkte mee de Franse overname van die holding - 'Zij die België zogenaamd hebben gered, hebben de Generale uitgeleverd aan Frankrijk,' verklaarde André Leysen recent nog. Waarna Davignon, samen met Albert Frère, ook de uitverkoop van Electrabel en Tractebel aan het Franse Suez regelde."


http://www.uitpers.be/artikel_view.php?id=2077

De Ierse burgers verwerpen het EU Verdrag van Lissabon

door Georges Spriet


http://www.uitpers.be/artikel_view.php?id=2068

Ierse kiezers verwerpen het Verdrag van Lissabon

door Frank Slegers


Burgerinitiatieven zorgen voor wat orde in Somalia

door Joris Willems
http://www.uitpers.be/artikel_view.php?id=2072


  Die domme Ieren - EU moet alweer eigen regels verkrachten

door Freddy De Pauw
http://www.uitpers.be/artikel_view.php?id=2076


Prijs voor de democratie 2008 gaat naar ‘Red de Solidariteit’

http://www.indymedia.be/en/node/28464

Zoals elk jaar sinds 1992 wordt in Gent op 21 juli om 19u30 op het groot podium bij St Jacobs de Prijs voor de Democratie toegekend. De laureaten zijn dit jaar: 1. Red de Solidariteit; 2. De 3 vakbonden en 3. VzW Kinderen zonder Papieren. De eerste laureaat ontvangt een bronzen beeld ontworpen door beeldhouwer/zanger Walter De Buck. Wij vatten het Juryrapport voor u samen en geven de volledige tekst in bijlage.

Als derde laureaat werd bekroond: "Beweging voor Kinderen zonder Papieren" en "Jozef Hertsens", coördinator van het VLOS, de vluchtelingenorganisatie van Sint-Niklaas en initiatiefnemer van de aktie "geen kinderen achter tralies". De jury veroordeelt net als de Beweging van Kinderen zonder papieren zeer scherp de detentie van kinderen zonder papieren. Ook initiatiefnemer Jozef Hertsens wordt bekroond. De man is al jaren onverdroten actief om hulpvragende asielzoekers en illegalen uit het Waasland moreel en materieel te ondersteunen.

Als tweede laureaat 2008 werden de drie vakbonden ABVV, ACV en ACLVB en de voorzitters Luc Cortebeeck, Rudy De Leeuw, Jan Vercamst geselecteerd. Zij zijn de enige sociale beweging in dit land die ons sociaal model kunnen en proberen redden, een dam tegen individualisme, separatisme en racisme opwerpen. Zij zijn onontbeerlijk als verdedigers van de koopkracht in crisistijden. Zij zijn de enige sociale beweging die Europees en mondiaal de reactionaire en "sterke" krachten van het neoliberalisme voorlopig kan weerstaan.

Maar de Prijs voor de Democratie 2008 gaat uiteindelijk naar "Red de Solidariteit" en de initiatiefnemers Hendrik Vermeersch en Guy Tordeur.

In september 2007 namen Hendrik Vermeersch (BBTK Secretairs BHV) en Guy Tordeur (Verbondssecretaris ACV BHV) het initiatief tot de petitie "Red de Solidariteit." Zeer snel kregen zij de steun van een reeks vooraanstaande syndicalisten, academici, kunstenaars en sportlui.

Deze petitie heeft aanzienlijk bijgedragen tot de bewustwording van het belang van de interpersoonlijke solidariteit in ons sociaal model en de ondergraving van dit model die zou resulteren uit het overhevelen van bevoegdheden inzake sociale zekerheid, arbeidsbeleid en fiscaliteit naar de gewesten of gemeenschappen.

De eerste 100.000 handtekeningen werden op 12 december j.l. onder grote media belangstelling afgegeven aan toenmalig formateur Guy Verhofstadt, die toen toezegde er maximaal rekening mee te houden.

Nadat het thema "Solidariteit" , naast koopkracht en rechtvaardige fiscaliteit als ordewoorden van de grote vakbondsbetoging van 15 december 2007 sterk in de verf gezet was, verklaarden (bijna) alle Vlaamse grote politieke tenoren dat, bij welke staatshervorming dan ook, de interpersoonlijke solidariteit moest gevrijwaard worden.

Deze platonische uitspraken worden echter tegengesproken door de praktische voorstellen die zij formuleren inzake staatshervorming. De door de werkgevers en door de meeste Vlaamse politici bepleitte splitsing van de gezondheidszorg, vennootschapsbelasting en tewerkstellingsbeleid zijn even zoveel breekijzers van ons op interpersoonlijke solidariteit gebaseerde sociaal model.

De jury drukt haar tevredenheid uit door in deze beraadslaging drie belangrijke maatschappelijke agenda's in het licht te kunnen stellen. De laureaten belichamen een duidelijk engagement voor solidariteit met de zwaksten waarbij ook de strijd voor het behoud van sociale en syndicale rechten naar voren komt. Ook die beschouwt de jury als peilers van een democratisch bestel. Tenslotte wordt de strijd voor mensenrechten en rechten van iedereen die zich op ons grondgebied bevindt, met of zonder papieren, gesteund hetgeen fundamenteel is voor een rechtsstaat die zichzelf respecteert.

In bijlage vind u het volledige Juryrapport.

Hieronder een foto van de persconferentie waar het Juryverslag bekend gemaakt werd. Links
Juryrapport "Prijs voor de Democratie 2008"

  Reacties 

Het probleem dat zich hier stelt, stelt zich dan ook in het feit dat het debat 'gefnuikt' wordt.
'Red de solidariteit'? Is absoluut niet 'nationalistisch' terwijl het streven naar meer autonomie van groepen als de 'gravensteengroep' dat wel is. Dat is het hele verhaal in een vertekent daglicht plaatsen. De Gravensteengroep is geheel niet nationalistisch getint, het streeft niet naar een staat an sich, Red de solidariteit, verheerlijkt het voortbestaan van Belgie. Wat dus meer 'nationalistischer' is. Men moet een kat een kat noemen, niet van een kat een wolf maken.
Er bestaat ook een belgisch - nationalisme. Tegenwoordig lijkt het alsof de term nationalisme enkel telt voor Vlaanderen.

Men zou is terug moeten keren naar de eigenlijke betekenis van het woord 'nationalisme'. Als men dat doet dan komt men ook nog tot de conclusie dat er meerdere vormen bestaan. Namelijk 'volksnationalisme' en 'staatsnationalisme'. Bij 'volksnationalisme' gaat de soevereiniteit uit van het volk (de natie), bij 'staatsnationalisme' gaat alle soevereiniteit uit van de staat.

In Belgische context bevinden we ons overduidelijkt in een 'staatsnationalistisch discours'. De staat legt bijvoorbeeld de identiteit op aan zijn burgers.

Het Vlaams - nationalisme is ontstaan uit de gedachte van het ontvoogden van een volksgemeenschap die gekneld zat binnen een omknelling die het beleven van een eigen identiteit (die in tegenstelling staat met de opgelegde staatse identiteit). Het gaat hier dus op overduidelijk volksnationalisme.

Het verschil tussen 'volksnationalisme' en 'staatsnationalisme' wordt hier in Belgie nauwelijks gemaakt. Er is een verschil tussen streven van een volksgemeenschap naar een eigen staat, om dan eindelijk de eigen identiteit ten volle te kunnen beleven en zich ook zo kunnen kenbaar maken aan de buitenwereld (zoals ieder ander land doet..), en het opleggen van een identiteit door een overkoepelende staat.

Het gaat hier om tegengestelde bewegingen, die maar al te vaak met elkaar verwart worden.

Dus in dit debat zou men wat meer 'good will' aan de dag moeten leggen om tot een correctere discussie te komen en zo hopelijk tot oplossingen te komen.


Prijzen voor de democratie voor de drie nationane vakbonden ? Laat mij lachen. 


 Enkele leden van Democratie.Nu: "Ik heb het gevoel dat het eerder over een prijs "voor politiek correct denken" dan over een echte "prijs voor democratie" gaat.