Minaretten

Afdrukken
Mia Doornaert is zowat de enige intellectueel die het minaretten referendum in Zwitserland verdedigde: "Wat hebben de Helveten over zich heen gekregen sinds ze tegen minaretten stemden. En sommige van de argumenten waarmee ze nu om de oren geslagen worden, zijn wel heel vreemd."
Jammer dat Zwitserland geen lid is van de Europese Unie. Dan had men de Zwitsers kunnen verplichten hun referendum over te doen tot ze juist stemden, zoals tweemaal met de Ieren gebeurde.
Wat hebben de Helveten over zich heen gekregen sinds ze tegen minaretten stemden. En sommige van de argumenten waarmee ze nu om de oren geslagen worden, zijn wel heel vreemd. Een ervan, dat zaterdag op deze opiniepagina's te lezen viel, is dat we niets over minaretten moeten zeggen omdat de christenen vijf eeuwen geleden heel veel foute dingen gedaan hebben.

Kijk, dat de Zwitsers daar niet aan gedacht hebben. Of misschien hebben ze er wel aan gedacht. En vonden ze een dergelijk argument totaal irrelevant omdat iedereen vijf eeuwen geleden dingen deed die we nu heel erg fout vinden.

Misschien vonden veel Zwitsers het relevanter te kijken naar wat er vandaag de dag gebeurt. Misschien stemt het ze onbehaaglijk dat Saudi-Arabië de grote geldschieter is van de bouw van moskeeën overal ter wereld, terwijl dat land het soort ondemocratische, fundamentalistische maatschappij is dat we hier zelfs eeuwen geleden niet hadden, en dat we zeker niet willen. Of misschien is het correcter te zeggen dat de vrouwen helemaal niets zien in een maatschappij waarin hun seksegenoten nog veel minder rechten hebben dan de Zuid-Afrikaanse zwarten onder het apartheidsregime. De wijze waarop veel zich progressief noemende mannen zelfs de boerka of de haatuitbarstingen van de heer Ahmadinejad vergoelijken, lijkt immers maar te verklaren door heimwee naar een maatschappij waarin de vrouwen nog hun plaats kennen.

Misschien ergerde het veel Zwitsers dat landen die ons de les spellen over 'islamofobie' en een gebrek aan tolerantie zelf geen enkele vorm van verdraagzaamheid kennen jegens andere erediensten. Misschien werkte het ze op de zenuwen dat landen die ons verketteren wegens onvriendelijkheid voor immigranten zelf hun gastarbeiders als koelies, zoniet als slaven behandelen.

Dat alles is natuurlijk nog geen reden om tegen minaretten te stemmen in een land waar er hoop en al vier staan. De bouw van welke toren dan ook is overigens een kwestie die in het urbanisme thuishoort, niet in de grondwet.

In al de kritiek die over de Zwitsers is uitgestort wordt wel een vraag over het hoofd gezien. Hoe komt het dat een dergelijk idioot voorstel voor een referendum de benodigde honderdduizend handtekeningen haalde? En hoe komt het dat dat voorstel, tegen alle verwachtingen in, een massale 57 procent ja-stemmen kreeg? Je kunt er zeker van zijn dat een voorstel tegen kerktorens of boeddhistische tempels of synagogen niet van de grond zou zijn gekomen.

--> commentaar van Bert Penninckx "In een democratie bepaalt de burger zelf wat een idioot voorstel is of niet. Voorstellen die geen draaglak vinden worden genegeerd. Het referendum is het ideale instrument om het ongenoegen van de burger op de politieke agenda te plaatsen. Dan kan er ook over gedebateerd worden."

De uitslag in Zwitserland is het zoveelste teken van het probleem van integratie in Europa. Niet van 'de islam', maar van een versie ervan die zich opstelt als onverzoenbaar met democratie en moderniteit. Het helpt niet dat gegeven te willen ontkennen. Er is integendeel een veel opener en serener debat over nodig, ook hier te lande. Het moet mogelijk zijn de integratieproblemen te berde te brengen zonder de aantijging van islamofoob of racist naar het hoofd te krijgen. Het moet evenzeer mogelijk zijn de aanspraken van moslims te verdedigen zonder van verraad van de westerse cultuur beschuldigd te worden. En laten we het debat in godsnaam houden in termen van vandaag, zonder er de kruisvaarten of de reconquista bij te sleuren.

De uitslag in Zwitserland legt nog een ander fenomeen bloot: de kloof tussen het volk en de elites. Die kloof was al duidelijk tijdens de Koude Oorlog, toen een goed deel van onze elites de communistische systemen van Oost-Europa meende te moeten verdedigen, terwijl het gewone volk vaststelde dat die systemen toch echt niet deugden, en van de 'geschiedenis' dan nog gelijk kreeg ook.

De jongste jaren zegden Ieren, Fransen en Nederlanders in referendums neen aan 'Europa', terwijl een groot deel van hun elites dat Europa juist aanprezen. En wie zou durven te zweren dat een referendum over minaretten in andere West-Europese landen een andere uitslag zou kennen dan in Zwitserland, waar de elite ook anders dacht van het volk?

Eén conclusie ligt dan ook voor de hand na die nieuwe foute uitslag van een volksraadpleging. Ofwel moet men de referendums afschaffen, ofwel het volk.

Mia Doornaert is onafhankelijk expert op het kabinet Buitenlandse Zaken. Haar column verschijnt tweewekelijks op maandag in De Standaard.

Ook Mathias Storme springt op de bres:

De eendimensionale Democratie

Cohn-Bendit bewijst weer eens wat een grote democraat hij is:
Cohn-Bendit : "Les Suisses doivent revoter" (in Le Monde van 2 december 2009)

Zoals men de Ieren ook verplicht heeft opnieuw te stemmen over het verdrag van Lissabon.

Op de opwerping "Mais le peuple Suisse s'est exprimé… " raast hij door: "Et alors ? Les Suisses ont voté comme le feraient sans doute une bonne partie des Européens : avec l'angoisse vis-à-vis de l'islam rivée au corps, avec en tête les images des attentats-suicides au Pakistan et en Afghanistan."

"Et alors?" : dat een volk gekozen heeft, heeft dus geen enkele waarde. Althans niet wanneer de "verkeerde" keuze is gemaakt. Want eenmaal de "juiste" keuze gemaakt, krijgt men nooit meer de kans om anders te kiezen.

De Nederlanders en de Fransen hebben zelfs niet meer de kans gekregen om een tweede keer te stemmen: de beslissing van die volkeren heeft men gewoon naast zich neergelegd.

En de Vlamingen en Walen, de Engelsen en de Schotten, de Duisters en vele anderen hebben zelfs niet éénmaal mogen stemmen.

Democratie betekent voor de heersende kaste steeds duidelijker: het volk mag alleen kiezen als het de keuze maakt die opgelegd wordt.

En als ook dat niet lukt, dan zorgt men er wel voor dat men een ander volk schept, naar het woord van Bertold Brecht.

"Die Lösung

Nach dem Aufstand des 17. Juni
ließ der Sekretär des Schriftstellerverbandes
in der Stalinallee Flugblätter verteilen,
auf denen zu lesen war, daß das Volk
das Vertrauen der Regierung verscherzt habe
und es nur durch verdoppelte Arbeit
zurückerobern könne. Wäre es da
nicht einfacher, die Regierung
löste das Volk auf
und wählte ein anderes?"

In de standaard lopen twee polls:

De resultaten gaan zonder meer in tegen het politieke correcte denken.
1) over de bouw van minaretten:
66% van 2044 lezers zijn tegen het toelaten van minaretten

2) over het toelaten van luidsprekers op minaretten:
93 % van 1529 lezers zijn tegen het toelaten van luidsprekers op minaretten.

Moskee referendum gevraagd in Bulgarije