Stijn Meuris doet even niet meer mee

Afdrukken
Het is tijd voor een algemene reset, vindt Stijn Meuris. Want het hele politieke spectrum, de totale kleurenbalk aan partijen gaat hier in de fout. Machtspartijen evenzeer als oppositie. Dit land gaat naar de haaien en onze politici gaan het allemaal nog eens rustig bekijken, de komende vier jaar. Niet met deze jongen.
Welnu, een groot deel van die mensen heeft het helemaal gehad. Dat er met hun stem - waar nochtans irritant vaak een beroep op wordt gedaan, van een handvol variëteiten aan verkiezingen tot referenda over de Lange Wapper - niks gedaan wordt. Ze zijn het ook beu dat die stem zelfs niet leidt tot een zelfs maar een béétje werkbare regeringsploeg, laat staan een regeringsploeg die zich met visie achter een Groot Project schaart.“
Wij, de overtuigde kiezers, hebben de politici herhaaldelijk een opdracht en een marsrichting gegeven. Wij willen gerust bijdragen, participeren, betalen en engagement vertonen. Maar we zijn ook klanten van de politiek en van het beleid. En de klant is teleurgesteld en boos. De klant gaat even niet meer shoppen.Weg met het stuitend amateurisme, het is tijd voor een algemene reset. En daarna? Regeren godverdomme, alsof uw leven ervan afhangt."
Want voorlopig overheerst de gedachte: wat dénken die daar eigenlijk wel?

Stijn Meuris
http://www.standaard.be/artikel/detail.aspx?artikelid=6R2PIAH9

Raar fenomeen, kennen zanger en regiseur Stijn Meuris en schrijver Jeroen Olyslaegers de concepten van Directe Democratie niet?


Een ander fenomeen.
Wie respect wenst voor de volksraadpleging weet dus al zeker voor welke partij niet te stemmen:

Ludo Van Campenhout twijfelt of hij wel genoegen neemt met vierde plaats Kamerlijst

"Maar het was vooral zijn verzet tegen de Lange Wapperbrug, waarmee hij dwars tegen de partijlijn in ging, die hem buitenspel zette. Vooral ex-Vlaams minister Dirk Van Mechelen, mister Lange Wapper, was furieus over die outing. Dat uitgerekend diezelfde Van Mechelen de lijstduwersplaats afsnoept van Van Campenhout wijst volgens de Antwerpse Open Vld-afdeling op een brutale interne afrekening."
 
Héél eigenaardig ook, dat er over zo'n kwestie zoiets als een 'partijlijn' kan bestaan. Mensen kunnen individuele opvattingen vormen, doch een partij kan - vermits het geen levend en denkend wezen betreft -  geen opvatting koesteren los van de menselijke individuen. Wanneer er toch sprake is van een 'partijlijn', dan betekent zulks dat de partij door diegenen die de leiding van de partij in handen hebben, als machtsinstrument wordt gebruikt om hun opvatting aan de partijleden (en via deze laatsten aan de samenleving als geheel) op te dringen. Een 'partijlijn' is daarom, binnen de context van een maatschappelijk besluitvormingsproces, altijd een vreemd lichaam, altijd vergif. De 'partijlijn' is niet de uitdrukking van menselijk denken en oordelen, doch van machtsuitoefening en manipulatie. Tegelijk echter is het juist het bestaan van een 'partijlijn', wat een politieke partij tot politieke partij maakt. De politieke partijen moeten dus volledig uit het maatschappelijk besluitvormingsproces worden geweerd.